Twoje biuro ma 20 projektów. AI pamięta o wszystkim, czego Ty już nie

mgr inż. arch. Emil Marciniec · ok. 6 min czytania

Dzwoni inwestor. Pyta o coś, co ustaliliście w marcu. Pamiętasz, że to było ustalone. Tylko nie wiesz gdzie. W którym mailu, w którym pliku, czy w pliku w ogóle. Mam dwadzieścia takich spraw jednocześnie. Bez agenta podpiętego do dysku zwyczajnie nie ogarniam. Opiszę, co u mnie robi i jak go uruchomiłem.

Biuro to pamięć, nie rysowanie

Większość czasu w pracowni nie schodzi mi na rysowaniu. Schodzi mi na pamiętaniu. Kto co powiedział, gdzie leży najnowsza wersja, czy termin na braki jeszcze biegnie, czemu w marcu wyszedł akurat taki balkon nad garażem. Nudna część zawodu, ale od niej zależy reszta.

Nie chodzi o to, że pracuję niedbale. Chodzi o to, że jeden mózg nie utrzyma dwudziestu kontekstów naraz. Po dwóch miesiącach od ostatniej rozmowy z inwestorem szczegóły blakną. Wracam do skrzynki, otwieram piętnaście maili i pół dnia idzie na to, żeby znowu mieć w głowie coś, co kiedyś było oczywiste.

AI nie zastąpi mnie przy desce. Ale to, co już mam na dysku, zamienia w pamięć, do której można pytać.

Co Claude pamięta zamiast mnie

Piątek, 17:00. Klient pisze: „Pamiętasz, mówiliśmy o oknie weneckim w salonie?". Wpisuję Claude'owi pytanie, czekam dziesięć sekund. Odpowiedź: „11 lutego pisałeś, że proponujesz okno weneckie 3,2 × 2,4 m, PVC białe, podział asymetryczny 1/3 + 2/3. Klient zatwierdził mailowo 12 lutego o 14:08.". Nie muszę nic pamiętać. Wystarczy, że to mam na dysku.

Jak postawiłem to u siebie: Claude + MCP w VS Code

Pisałem ten setup raz. Zajęło popołudnie. Z grubsza darmowy, jeśli pominąć rachunek za API.

1. VS Code + Claude Code

Wtyczka Claude Code do VS Code (klucz API Anthropic, u mnie w skali biura kilkaset złotych miesięcznie, zależy od użycia). Claude działa wtedy w terminalu jako agent, którego instruuję po polsku, a on pracuje na moich plikach.

2. MCP, czyli filesystem server

MCP to standard od Anthropic. Pozwala agentowi czytać Twoje pliki, ale tylko te, na które wskażesz. Najprostsza wersja to filesystem server. Instalacja jednym poleceniem z dokumentacji.

Wskazuję mu folder pracowni, np. D:\Pracownia\Projekty\. Od tego momentu Claude:

• czyta wszystko w tym folderze (PDF, DOCX, XLSX, MD, TXT)
• nie widzi reszty dysku
• nie wysyła plików nigdzie poza fragmentem, który aktualnie analizuje

3. Jeden folder na projekt, dziennik w Markdown

Tu się rozstrzyga, czy całość zadziała. U mnie każdy projekt to jeden folder, schemat:

P-2026-014-Nowak-dom/
├── 01-umowa/
├── 02-warunki-zabudowy/
├── 03-projekt/
│   ├── PB/
│   └── BIM/
├── 04-korespondencja/
├── 05-decyzje.md       ← najczęściej otwierany
└── 06-kosztorysy/

Plik decyzje.md robi pół roboty. Po każdej ważnej rozmowie wpisuję jedną linijkę: „15.03.2026, inwestor zatwierdził okno weneckie 3,2 × 2,4 m, PVC białe.". Po trzech miesiącach mam chronologię, której nie zbuduję żadnym innym sposobem, a Claude czyta ją tak, jakbym mu opowiadał o projekcie.

4. Codzienny briefing rano

W głównym folderze pracowni leży plik briefing.md. W środku stała instrukcja, np.:

„Przejrzyj wszystkie foldery projektów. Powiedz mi: 1) Co czeka na moją odpowiedź dłużej niż 3 dni. 2) Jakie terminy administracyjne mijają w tym tygodniu. 3) Z którymi klientami nie rozmawiałem od dwóch tygodni. Krótko, w punktach."

Wpisuję Claude'owi przeczytaj briefing.md i wykonaj. Dwadzieścia sekund i mam dzień rozpisany.

5. Co dorzucam później

Jak podstawa działa, dochodzą kolejne serwery MCP: kalendarz (terminy KPA), poczta (lokalna skrzynka), baza (kosztorysy). Anthropic ma ich kilkadziesiąt w open source.

Przydatność tego podejścia: 85/100

Dlaczego aż tyle? Bo archiwum już mam. Każde biuro ma. AI nie wymaga ode mnie nowych danych. Wymaga porządku w starych. Próg wejścia to popołudnie. Zwrot to pierwszy zaoszczędzony dzień w pierwszym miesiącu, więcej w kolejnych.

Dlaczego nie więcej? Bo system stoi i pada na dyscyplinie nazewnictwa i prowadzeniu dziennika. Bez konwencji dostanie chaos i odda chaos. Pięć minut rytuału dziennie, niewiele, ale codziennie. Nie każdy to wytrzyma. Stąd 85.

Czego trzeba pilnować

Trzy rzeczy w kolejności wagi.

Dane osobowe. Jeśli w umowach masz PESEL-e i adresy klientów, dobrze wiedzieć, którym modelem to czytasz. Standardowy Claude działa w chmurze Anthropic. Umownie OK, ale dla najczulszych dokumentów albo trzymam je poza zasięgiem MCP, albo idę w model lokalny. Przy wrażliwych danych skonsultuj z kimś od RODO i zapisz to w umowie z klientem.

Halucynacje przy złych skanach. Słaby skan PDF i Claude potrafi „dopowiedzieć" zdanie, którego tam nie ma. Krytyczne ustalenia czytam u źródła, nie w streszczeniu.

Konwencja. Jeśli nazywam pliki przypadkowo, AI nie poradzi sobie z chaosem. To moja wina, nie agenta. Dobra wiadomość. Konwencja, którą wprowadzasz dla AI, służy też Tobie samemu.

Od czego zacząć

Nie podpinaj całego dysku. Wybierz jeden projekt, najlepiej średnio zaawansowany, który masz w głowie. Skonfiguruj MCP filesystem server tylko do tego folderu. Codziennie dopisz linię do decyzje.md. Po tygodniu zadaj agentowi dwa, trzy pytania, których normalnie szukałbyś w mailach przez dwadzieścia minut. Porównaj czas. Reszta pójdzie sama.

U mnie ten setup pracuje codziennie. Trudno mi sobie wyobrazić powrót do układu, w którym mail jest pamięcią. Jak chcesz to ustawić pod swoje narzędzia (ArchiCAD, AutoCAD, Microsoft 365), napisz, podpowiem, gdzie zacząć.

Stan techniczny: Claude Code i MCP. Przed użyciem sprawdź aktualną dokumentację u producenta.

Źródła: Anthropic, wprowadzenie Model Context Protocol (anthropic.com); dokumentacja MCP, modelcontextprotocol.io; Claude Code w VS Code, code.claude.com/docs/en/vs-code; Architizer/Chaos „State of AI in Architecture" 2025, blog.chaos.com; Eurostat, adopcja AI w przedsiębiorstwach UE i Polski (2024).